_ _ _ _ ____ _
| |_ ___ _ __ _ __ __ _ _ __(_)_ _ _ __ ___ | || || ___| _ __ | |
| __/ _ \ '__| '__/ _` | '__| | | | | '_ ` _ \ | || ||___ \ | '_ \| |
| || __/ | | | | (_| | | | | |_| | | | | | ||__ _|__) || |_) | |
\__\___|_| |_| \__,_|_| |_|\__,_|_| |_| |_(_) |_||____(_) .__/|_|
|_|
GŁÓWNA
FAQ
LUDZIE
GALERIA
HISTORIA
REKLAMA
TERRARIA
ZYWIENIE
VIDEO
Jeśli chcesz aby twój link tutaj się znalazł prosze o kontakt e-mail
_/ _/
_/_/_/_/ _/ _/ _/ _/ _/ _/_/ _/_/_/ _/_/
_/ _/ _/ _/ _/ _/ _/ _/_/_/_/ _/ _/ _/ _/_/_/_/
_/ _/ _/ _/ _/ _/ _/ _/ _/ _/ _/ _/ _/
_/_/_/_/ _/_/_/ _/ _/ _/ _/_/_/ _/ _/ _/ _/_/_/
_/
_/_/
Pająki najpierw rozpuszczają pokarm poza organizmem, wprowadzając swoje soki trawienne do ciała ofiary, a następnie wysysają płynny pokarm do gardzieli i żołądka, po czym trawią w jelicie.
Żywienie ptaszników ptaszników w niewoli nie stwarza większych problemów. Jako pokarm można stosować różne gatunki bezkręgowców bezkręgowców małych kręgowców.
Najczęściej używa się świerszczy, różnych gatunków karaczanów, szarańczy, larw owadów i mysich noworodków, które można uzyskać z własnej hodowli karmowej lub nabyć w sklepach zoologicznych. W okresie letnim łatwo jest zdobywać pokarm w warunkach naturalnych, wybierając się na łowy do lasu lub na łąkę. Różne gatunki pasikoników, ciem czy też małe żabki są pełnowartościowym i bardzo dobrym pożywieniem dla ptaszników. Wymiar pokarmu dobiera się do gabarytów pająka. Generalnie nie powinien przekraczać wielkości odwłoka ptasznika, choć gatunki silnie jadowite poradzą sobie z posiłkiem wielokrotnie od siebie większym. W naturze znane są przypadki zjedzenia przez ptasznika węża o długości metra.
Następnym zagadnieniem jest częstotliwość karmienia. Młode pająki karmimy bezkręgowcami - wylęgiem świerszczy lub muszkami owocowymi - co dwa, trzy dni. Po trzeciej, czwartej wylince pająki powinny jeść dwa razy w tygodniu, a dorosłe - raz w tygodniu. W przypadku żywienia kręgowcami wystarczy raz na miesiąc.
Jeśli pająk nie zje pokarmu w ciągu kilku godzin po podaniu, to pokarm ten należy usunąć, gdyż może on zagrażać pająkowi, np. podczas linienia ( pająk jest wtedy całkowicie bezbronny). Ważne jest również usuwanie pozostałości po zjedzonym pożywieniu, ponieważ stanowi ono doskonałą pożywkę dla różnych mikroorganizmów, nie zawsze obojętnych dla zdrowia pająka.
Jako pokarm dla zwierząt terraryjnych najczęściej stosuje się dwa gatunki: Drosophila melanogaster i Drosophila hydei. Wygodniejsza w stosowaniu jest forma bezskrzydła, którą można dostać w laboratoeiach naukowych lub kupić w sklepie zoologicZnym. Materiał zarodowy popularnej formy uskrzydlonej można bez problemu uzyskać wykładając w okresie letnim fermentujące owoce. Hodowle można prowadzić w słoikach o pojemności 250 ml lub plastikowych butelkach z otworami wentylacyjnymi, których średnica nie pozwoli na ucieczkę muszek. Podłożem mogą być utarte jabłka, banany, papka z odżywki dla niemowląt lub mieszaniny tych składników.
Długość cyklu rozwojowego uzależniona jest od temperatury, w jakiej prowadzi się hodowlę. W temperaturze 25(stopni)C cykl rozwojowy trwa około tygodnia, natomiast w 20(stopniach)C - 14-16 dni. Samica składa 250-400 jaj, w których po 24 godzinach wylęgają się larwy. Aby mieć stały dostęp do muszek należy co kilka dni nastawiać nowe hodowle.
W celu wyłapania muszek na słoik lub butelkę nakłada się woreczek foliowy, do którego wlatują owady, a następnie umieszcza się go na kilka minut w lodówce. Odrętwiałe muszki wybiera się pęsetą lub wysypuje do terrarium.
Najczęściej hodowanymi gatunkami świerszczy są Acheta domestica, Gryllus assimilis i Gryllus bimaculatus . Materiał zarodowy bez problemu można kupić w sklepie zoologicznym.Pojemnikiem hodowlanym może być akwarium ze szczelną pokrywą lub plastikowe skrzynki.Istotnym jest, aby otwory wentylacyjne zakryte były siatką o bardzo drobnych oczkach, co uniemożliwi ucieczkę świeżo urodzonym świerszczom. W pojemniku hodowlanym umiesczamy pudełko z wilgotnym torfem, do którego samice bę składały jaja, oraz kilka warstw opakowań po jajkach, które zwiększają powierzchnię życiową owadów. Aby skrócić okres inkubacji jaj, hodowla powinnabyć prowadzona w temperaturze 28-30(stopni)C. W takich warunkach młode lęgną po 10-14 dniach. Torfu, w którym złożone są jaja nie można przesuszyć.
Pokarmem dla świerszczy mogą być płatki owsiane i jęczmienne, suchy pokarm dla ryb akwariowych oraz pokarm roślinny w postaci liści kapusty piekińskiej, sałaty, cykorii lub jabłek. Karmimy je co najmniej dwa razy dziennie, gdyż w przypadku braku dostępu do pożywienia często dochodzi do kanibalizmu. Należy też zapewnić owadom stały dostęp do wody. W tym celu umieszcza się w terrarium małą miseczkę z mokrą watą lub gąbką, która zapobiegnie topieniu się świerszczy.
Bardzo dobrym pokarmem dla ptaszników są różne gatunki karaczanów, a zwłaszcza te duże, których podanie zastępuje nawet kilkanaście świerszczy. Wymienić tu należy Blaptica dubia osiągający 4-5 cm długości, oraz Blaberus giganteus mający do 6,5 cm długości ciała. Z mniejszych gatunków polecić można Nauphoeta cinerea i Panchlora nivea, których wielkość nie przekracza 3 cm.
Warunki hodowli dla wszystkich karaczanów są podobne. Jako pojemnik hodowlany stosuje się akwarium o wymiarach 50X50X30 cm, z pokrywą z siatki o bardzo drobnych oczkach. Na dno daje się 5-centymetrową warstwę mieszaniny torfu z piaskiem stosunku 1:1, która powinna być lekko wilgotna, oraz płaty kory lub opakowania po jajkach, które posłużą za kryjówki.
Pokarmem karaczanów są wszelkie odpadki pochodzenia organicznego, a więc owoce, liście kapusty, mlecza, sałaty, gotowane jarzyny, szpinak, gotowane lub surowe mięso. Ponadto można stosować płatki owsiane, jęczmienne, suchy pokarm dla psów i kotów oraz wysuszone pieczywo. Pokarm powinien być czysty, a nie zjedzone resztki - szybko usuwane, aby nie ulegały spleśnieniu. Konieczny jest również stały dostęp do wody.
Długość cyklu rozwojowego zależy od temperatury w jakiej prowadzona jest hodowla. Na przykład rozwój gatunku Blaptica dubia w temperaturze 25 stopni celcjusza trwa około 6 miesięcy, natomiast przy 30 stopniach celcjusza tylko 1,5 - 2 miesiące. Optymalne warunki to 28 - 32 stopni celcjusza i wilgotność od 70 - 90 %.
Dorosłym owadem jest chrząszcz Tenebrio molitor, natomiast jako pokarm stosowane są jego larwy. Materiał zarodowy bez kłopotu można nabyć w sklepie zoologicznym lub wędkarskim.
Pojemnikiem hodowlanym są płaskie pudła plastikowe, na których dno sypie się 8010 centymetrową warstwę otrębów pszennych. Na wierzchu kładzie się dwie albo trzy warstwy płótna lnianego lub grubego papieru. Zarówno larwy, jak i dorosłe owady można dokarmiać kawałkami chleba lub jabłkami, wykładając je na papierze. Rozwój w temperaturze 25-30 stopni celcjusza trwa 7-8 miesięcy. Dorosłe chrząszcze dobrze latają, dlatego należy dokładnie przykryć pojemnik hodowlany. Larwy, w miarę potrzeb, wybiera się z podłoża.
Postacią dorosłą jest chrząszcz Zophobas morio o długości około 3.5cm. Ze względu na to, że wydziela on charakterystyczną woń i jest twardy nie stanowi dobrego pokarmu, natomiast jego 5-6 centymetrowej długości larwy nadają się do tego celu doskonale.
Za zbiorniki hodowlane mogą służyć plastikowe pudełka, na których dnie umieszcza się próchno drzew liściastych zmieszane z torfem. Podłoże powinno być stale lekko wilgotne. W temperaturze 26-30 stopni celcjusza po około 10 dniach larwy legną się z jaj. Obficie karmione owocami, jarzynami lub gotowanym mięsem pełny wzrost osiagają po około 50 dniach i przepoczwarzają się. Rozwój poczwarki trwa 15-20 dni. Larwy przeznaczone na pokarm można przechowywac w temperaturze 15 stopni celcjusza przez 2-3 miesiące.